Best of

                            Deze verzamelbundel brengt voor het eerst alle door Raoul Qayjo gepubliceerde Nederlandstalige gedichten samen. De selectie omvat 305 teksten, geschreven tussen 1982 en 1993: van vroege gedichten uit zijn schooltijd, via de intensieve jaren van zijn studie Germaanse filologie in Leuven, tot de latere verzen uit zijn "Duisburgse periode". Samen tonen zij de geleidelijke vorming van een poëtische stem die zich al schrijvend een weg zoekt door taal, geloof, liefde en herinnering.
Wat begint als een zoeken naar woorden, groeit uit tot een samenhangend poëtisch landschap waarin mens en taal, verlies en hoop, lichaam en stilte elkaar voortdurend raken en in elkaar overvloeien. De gedichten bewegen zich tussen verlangen en aanvaarding, nabijheid en afstand, spreken en zwijgen. De zwart-witfoto’s die de bundel doorsnijden functioneren niet als illustraties, maar als ademruimten: momenten van stilstand waarin de taal even zwijgt.
Aan het einde van de bundel is een volledige woordconcordantie opgenomen — een alfabetisch overzicht van (bijna) alle woorden die in de gedichten voorkomen. Zo wordt deze uitgave niet alleen een overzicht van meer dan tien jaar poëtisch werk, maar ook een reflectie op schrijven zelf: als vorm van bestaan, als manier om tijd, ervaring en stilte te bewaren.
Deze bundel markeert het begin van een weg die later gaat uitmonden in het Duitstalige werk van Tristan Kafka en de Engelstalige bundels van Trystan Caffcagh — drie namen, één stem. Een stem die zich telkens opnieuw uitvindt, maar steeds dezelfde stilte zoekt. Zij maakt de taal zelf tot een landschap dat opnieuw gelezen, onderzocht en bewoond kan worden.